Vorige week vrijdag was ik in Bonn Bad Godesberg waar ik was uitgenodigd op de Rheinischer Archivtag voor het geven van een lezing over het gebruik van normering en standaarden bij de archiefinspectie Rijckheyt. Hartstikke zenuwachtig en bang om te laat te komen door files of het ineens niet meer functioneren van mijn Tom-Tom ben ik natuurlijk een uur te vroeg aangekomen in deze lieflijke stadsbezirk (wijk) van Bonn. De tijd dood ik met het maken van een wandeling door het fraaie park richting de eeuwenoude burcht van Bad Godesberg. Toeval wilde dat net dat weekend het 800 jarig bestaan van het stadsdeel gevierd zou gaan worden. Beetje mijmerend en met een zware steen op mijn maag loop ik door statige parklanen die keurig en zeer ordentelijk zijn bijgehouden. De stad is klaar voor de komende feesten, geheel met een burchtfeest en een 
middeleeuwse markt. Op het affiche staan ze, gezelschappen gekleed in lange middeleeuwse gewaden, de ene hand op het gevest van het zwaard en in de andere hand een roemer wijn. Vorig jaar zomer was ik op vakantie en deden we onder andere het pittoreske Monflanquin aan. Ook hier werd in herinnering van een gebeurtenis ca. 1000 jaar geleden, een middeleeuwse markt georganiseerd met veel ridders in loodzware bepantsering die in de verzengende hitte met elkaar een robbertje gingen vechten. De kleding van de jonkvrouwen en schildknapen was daar identiek aan de mensen die op het affiche van Bad Godesberg stonden. Er is een hele business voor het organiseren van dergelijke festiviteiten, je kunt je eigen pakket samenstellen. De hoeveelheden ambachtsmeesters, vuurtje drbij, acts, paar middeleeuws aandoende spelen en je hebt een festival. Je hebt zelfs grote hoeveelheden re-enactment groeperingen die zich laten inhuren om de festiviteiten "op te leuken".
En begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind dat hartstikke leuk, die middeleeuwse markt waar je mede kunt drinken of een stuk authentiek bloedworst kunt eten met op de achtergrond het geluid van een op de doedelzak gespeelde horlepiep.
Maar toen ik door het park heen liep, vroeg ik mij af hoe we als maatschappij over 800 jaar (of 1000 of 500) zouden terugkijken op deze tijd. Zouden wij rond 2450 het bestaan van 500 jaar Europese Unie (er vanuit gaande dat het tegen die tijd nog bestaat) vieren met het organiseren van na-oorlogse markten waarin we ons zouden kleden in petticoats of met van brylcream glimmende vetkuiven.
En als we affiches zouden maken ter gelegenheid van het 1000 jarig bestaan van de gemeente Parkstad rond 3015, staan daar mensen op in drie-delig kostuum en mantelpakken of juist mensen in voetbaltenue met rare oranje petjes en een vuvuzela?
En zou je tegen die tijd ook bedrijven hebben die zich specialiseren in de re-enactment van het hedendaagse leven. Ik denk dan aan de re-enactment van een file op de A2 of het kijken naar een voetbalwedstrijd.
Voordat ik het in de gaten had was de in mijn gebrekkig Duits gegeven lezing al weer voorbij. Al met al ging het me toch heel redelijk af, zelfs het vragenrondje.
Alleen de laatste vraag die werd gesteld stelde mij voor problemen. In het Nederlands was het goed formuleren van een antwoord al lastig, laat staan in het Duits. Maar met een verwijzing naar de overeenkomst tussen mijn Duits en dat van Louis van Gaal kwam ik er toch best redelijk uit.... Lieber den Tod als die Gladiolen.
